Göz gördü gönül sevdi seni ey yüzü mâhım
Kurbânın olam var mı benim bunda günâhım

Âşıklığıma şâhid-i âdil mi değildir
Evzâ-i hazînimle garîbâne nigâhım

Memnûn-ı visâl eyle beni gel kereminle
Yansın hased âteşlerine baht-ı siyâhım

Ey seng dil etmez mi senin kalbine te'sîr
hârâları hâkister eden âteş-i âhım

Bir bağrı yanık âşık-ı mihnet-zededir dil
Ağlatma Nahîfî kulunu cevr ile şâhım 

 

 

1-Ey ay yüzlü sevgili, seni göz gördü, gönül sevdi. Kurbanın olayım benim bunda bir günahım var mı?

2- Benim içler acısı halimle garip bakışım âşıklığıma en sağlam delil değil midir?

3- Gel kereminle vefa göster, beni mutlu kıl. Böylece kara bahtım kıskançlık ateşlerine yansın.

4- Ey taş kalpli! Mermerleri yakıp kül eden âh ateşim senin kalbine etki etmez mi?

5- Sultanım, bağrı yanık üzüntülü bir aşığın olan Nahifi kulunu cevr ile gel ağlatma.

 

Nahifi Hayatı Edebi Yönü

Nahifi Yusuf ile Züleyha Mesnevisi

Nahifi Divanı