GORHURAM(KORKUYORUM)
“Pay-ı piyade (yürüyerek) düşürem yollara,
Har-ı mugıylan(dev dikenler)görürem gorhmuram;
SeyrediremBerr-u bıyabanları(çölleri),
Gul-i bıyaben(çöl vahşisi)görürem, gorhmuram;
Gah oluram behridezoreknişin(denizde yelkenli),
Dalgalı tufan görürem gorhmuram;
Gahçıhıram sahile, her yanda min(bin),
Vahşi herran(hayvan)görürem gorhmuram;
Gah şafak tek düşürem yollara,
Yangılı volkan görürem gorhmuram;
Gahinirem saye (gölge) tek ormanlara,
Yırtıcı heyvan görürem gorhmuram;
Yüz goyuram gahneyistanlara(kamışlık),
Bir sürü arslangörürem, gorhmuram;
Makberelikte(mezarlıkta)ederem gahmekan,
Gabirde(mezarda) hortlak görürem gorhmuram;
Menzil olur gah mene viraneler (harabeler),
Cin görürem, san görürem gorhmuram;
Bir kürre-i arzda men, muhtasar (kısaca) ,
Harici mülkünde de hatta gezip,
Çok tuhaf insan görürem gorhmuram;
Lakin bu gorhmazlık ile doğrusu,
Ay dadaş!... Vallahi, billahi, tallahi,
Harda bir[softa, molla, yobaz]görürem, gorhuram;
Bisebep(nedensiz)gorhmuram, veçhi (gerekçesi) var,
Neyleyim ahir!... Bu yoholmuşların,
Fikrini gan(kan)görürem, gorhuram;
Gorhuram, gorhuram, gorhuram…”
