Adına sevgi deme çek artık ızdırabı,
Gönüller ah alırken hayır yoktur bu şerde.
Dertlerin pençesinde tükenirken sevâbı,
Feryâd u figân eder şu cihân-ı mahşerde.

Acıyı anlamakmış sevgileri paylaşmak,
Paylaşırken acılar tükenecek sanmıştım.
Sevdânın ateşiyle vuslâtına ulaşmak,
Bi-çâre bıraktığın yüreğine kanmıştım.

Mavi gülümdün benim dikenlerin olsa da,
Gülistânım seninle neşelenip şenlendi.
Aşkın acı rüzgârı yüreğime dolsa da,
Ateşin hiç sönmedi gün be gün alevlendi.

Pervanelere sordum şem'e olan akışı,
Gönülçelen demişler bu sevdânın adına.
Sinemde daim olan şûle-dâr'ın bakışı,
Ne yazık geçen günler gelmez oldu yâdına.

Sevgimle besleyip de büyütürken canânı,
Ömrümü alıp gittin düşen bir yaprak gibi.
Aklına getirmedin senin için yananı,
Savur gitsin yellere bir avuç toprak gibi.