GÖNLÜM ÖMÜRLE SÖYLEŞTİ
 
Geçer günler mevsimler, yaşayıp gidiyorum,
Nedamet dönümünde, hicranla ağlar ömrüm.
Mazide yaşanandan, anılar derliyorum,
Atiye berk misali, uçup gidiyor gönlüm.
 
İnsan eşrefi mahlûk, imandan alır kıymet,
Perdeleri aralar ermişte olan hikmet.
Hak cevelan âleme, doldurmuş bin bir nimet,
Buğdaya tamah etme, hikmetler kaçar gönlüm.
 
Zaman geçer felekte, saati işletir kader,
Sıratın yolcusuna, sunum olmasın keder.
Dünya kimseye kalmaz, vadesi dolan gider,
Ağlayarak doğmuşum, ahirinde gül gönlüm.
 
Ölüm meleği gelir hitama erer günüm,
Sekerat-ı mevtimde, gözümden geçer dünüm.
Hak bizden razı olsun, dönmesin küfre yönüm,
Bir an riya girdiyse, ahu zarla yan gönlüm.
 
Ömrüm feciri gördün, gün batmaya az kaldı,
Gençlikteki ihtiras, sineme ateş saldı.
Yelkenleri indirdim, hicran gönlüme daldı,
Buda geçer yahu de, dualara dal gönlüm.
 
Ömrüm dersimi aldım, rehber ilahi beyan,
Gül devrinin aşkına, gönüldendir cereyan.
Ağah olan can üzmez, dile düşmez hezeyan,
Söz sultanı bulursan, git yanında kal gönlüm.
 
Mehmet Demirel 20.02.2018