Gitsen de ölsem diyorum.
| Güzdü mevsim, |
| yazdan kalan son gün |
| tutuklu kaldı elimde. |
|
Baharın güllerini tuttuk zemheride.
|
| Sus dikiyorduk düğmeli dudağa, |
| Yazıyorduk durmadan bilgelikte. |
| Renklerin doğayla vedalaşma vaktinde |
| buza verdik düşümüzü. |
| Ve bir lodos değdi |
|
güneşin yolculuğunda buza.
|
| Acısı kendine değildi aşkın. |
| Dönüştü, düşümüz suya. |
| Hangi şehirdeydik, |
| Hangi akşamdan kalma. |
| Ya da hangi yere düştük |
|
Vaktin kızılında,
|
| Çırılçıplak düşlerimi yaralarıma basarken, |
| figan eder adının kalbimdeki yokluğu. |
| Cesur şiirlere takıyorum artık hüzünleri. |
| Yoruldum. Seni henüz tanıyorken, |
|
takmıyorum hangi ölüme kefenlendim.
|
| Ben sustum ey aşk sen konuş. |
| Sen beynimde aşka |
| Bense ölüme dahil oldum. |
|
Gitsen de ölsem diyorum.
|
| Zekeriya Duman |
