|
müfteʿilün mefāʿilün müfteʿilün mefāʿilün
|
|
|
|
1.
|
a.
|
Gerçi ki şeyẖ·i ṣavmaʿa tevbeye dest·i ḥaḳ ṣunar
|
|
b.
|
Sāḳiyi gör ki luṭf idüb el diyene ayaḳ ṣunar
|
|
2.
|
a.
|
Gülşene gel ki cām·ı mey nūş idicek öpüşmege
|
|
b.
|
Gül yañaġın ṭutıvirür ġonca gelür ṭudaḳ ṣunar
|
|
3.
|
a.
|
Ḳaşları baş bir eyleyüb çeşmine ġamze ögredür
|
|
b.
|
Ḳana şerīk olur şu kim mest eline yaraḳ ṣunar
|
|
4.
|
a.
|
Bezm·i cemāl·i dōstda içmege rind·i pārsā
|
|
b.
|
Ġonca lebi şarāb·ı ter gül yañaġı ʿaraḳ ṣunar
|
|
5.
|
a.
|
Cān ile saña göñlini virse Necātī ṭañ degül
|
|
b.
|
Ḥüsn ü bihā çerāġısın her kişi bir adaḳ ṣunar
|
Ali Nihad Tarlan i, Necāti Beg Divanı, Istanbul: Milli Eğitim Basımevi, 1963);
