Fâ‘ilâtün fâ‘ilâtün fâ‘ilâtün fâ‘ilün
Remel – + – – / – + – – / – + – – / – + –
1. gerçi kapuñda dür-i eşküm yetîm üftâdedür
n’ola şeh ‘âlî nazar eylerse merdüm-zâdedür
2. suya salan hırka-i nâmûsı eşküm seylidür
yele veren hırmen-i ‘ömrüm hevâ-yı bâdedür
3. gülşen-i devrânda sen serv-i âzâduñ bugün
boynı baglu kul olanlar zülfine âzâdedür
4. subh olınca geceler zülf ü ruhuñ fikrindedür
bu dil-i dîvâne vü miskîn ‘aceb sevdâdadur
5. turmaz aglarsın be hecrî yâra el ermez deyü
var-ısa göñlüñ senüñ ol kâmeti bâlâdadur
Ömer ZÜLFE, HECRÎ Kara Çelebî Muhyi’d-dîn Mehmed [ö. 1557], DÎVÂN, Ankara 2010, https://ekitap.kulturturizm.gov.tr/Eklenti/10618,hecripdf.pdf?0
