Kahır kitabından aldım dersimi.
Sana bütün malûmatım hoş geldi.
Erken vedâ etti aşkın mevsimi.
Arkasından hazan geldi, kış geldi.
 
Efkârlı heceler taştı özümden.
Sürç-ü lisân olup çıktı sözümdem.
Tebessüm maskesi düştü yüzümden.
Şu başıma türlü türlü iş geldi.
 
Bil ki sevdiğine darılır insan.
Beyhûde alındın tüterken hicran!
Keşke yüreğinde olmasa noksan.
Bin âh çektim yine sana boş geldi.
 
Yokluğun tadımı kaçırdı biraz.
Etmedim şahsına bir gün itiraz.
Toprağa inmemiş kar gibi beyaz,
Tabağıma en zehirli aş geldi.
 
Çağlaya çağlaya sular duruldu.
Mecnun'a Leylâ'sı unutturuldu.
Benimse özlemden rûhum yoruldu.
Sanma bu can acılarla baş geldi.
 
Yalnız çeken bilir her ıstırabı.
Çektirene sorar Mevlâm hesabı.
Sensin diye öptüm, çölde serabı.
Gözlerimden iki damla yaş geldi.
 
İBRAHİM HALİL MANTIOĞLU