GEL SARI SARI
 
Başına döndüyüm, alagöz Peri!
İnsaf eyle bize sarı gel, sarı.
Leyl ü nahar hesretini çekmekden,
Gül rengim olubdu sarı, gel, sarı.
 
Seninle gederdim Tebriz'de bağa,
Gışda ağ otağa, yayda yaylağa,
İndi men ölende özün bük ağa,
Zülfüne tabutum sarı, gel, sarı.
 
Canım gurban olsun hemişe merde,
Ay yaradan, fürset verme nâmerde
Abbas'ı salıbsan bulunmaz derde,
Dermanı özünde sarı, gel, sarı.
 
(AHUNDOV-FERZELİYEV-ABBASOV, 1985: 35)