Gel beni gûş eyle Yâr ise eğer sende hulûs
İdeyim sana vasiyet tut ‘azîzim on husûs
Birisi bu kim tevâzu’ idesin toprak gibi
Üzerine bassalar sabr eyle şekvâ itme sus
Hem ikincisi budur kim kıl ma’âsîden hazer
Yemegil asla harâmı yidin ise dahi kus
Dahi üçüncisi dünyâya harîs olma sakın
Ki ana hırs eyleyenler buldular cümle nühûs
Râbi’incisi bu durur kim sırrını ketm edesin
Dir isen rûz ı kıyâmetde ide nûrım dulûs
Hamisinci bu ki az yı az içüb hem az uyu
Kendine himmed idüben evliyâullaha bûs
Sâdisinci bu ki cümerd olasın güneş gibi
Buldılar çünki hidâyet anın ile çok lusûs
Sâbi’inci bu ki nâsdan idesin ‘uzlet hemân
Çok fevâid var didi ‘uzletde ol sâhib füsûs
Sâmininci şehveti terk eylemek dûr mutlaka
Nefs ü şeytâna uyub kıldıklarından it huyûs
Tâsi’inci beş vakit farzı cemâ’atle kılub
Görmeyesin dû cihânda hergiz ekdâr u fusûs
Dir ki Kuddûsî onuncısı durur zikr-i mudâm
İt bulasın sen de şol gerçek erenler gibi bûs.
Kuddûsî, Dîvân, s. 78.
Ali TENİK , AHMED KUDDÛSÎ VE TASAVVUF DÜŞÜNCESİ Doktora Tezi, ANKARA ÜNİVERSİTESİ SOSYAL BİLİMLER ENSTİTÜSÜ, Ankara- 2007
