FUZULİ’Yİ TAZMİN
- Kesmişim ben bütün ümîdi şifadan gayrı
- Şimdilik yoktur işim cürm ü hatâdan gayrı
- Gördüğüm var mı ki âlemde riyadan gayrı
- Bilmiyor başka şey ol mâh cefadan gayrı
- Bıkmışım boş yere yârâna ricadan gayrı
- Bil ki kalbimde benim kimseye yoktur öfke
- Mülk-i evzânı şu dem kendime kıldım ülke
- Başka ihsân dilemem etme efendim gölge
- “Ne yanar kimse bana âteş-i dilden özge”
- “Ne çalar kimse kapım bâd-ı sabâdan gayrı”
- Teh için eyleyelim kişver-i ikbâle sefer
- Dergeh-i kısmetimin üstüne hattât-ı kader
- Yazdı bir mısra-i ber-ceste ki bin kıt’a değer
- Öyle bir dâr-ı safâdır ki cihân içre bu yer
- “Ne ararsan bulunur derde devâdan gayrı”
- Gençi etmek dilerim kari’etasvîr-i fuad
- Bulamaz hâme fakat hokka-i ilhâmamedâd
- Nice bir eksile kim makdem-i ihvândafesâd
- Durmayıp artmada bâzâr-ı uhuvvette kesâd
- Fâzılâ pek şaşarım bizden umarsan imdâd
- “Elimizden ne gelir hayır duâdan gayrı” “[1]