Esen rüzgâr diyor ki
Kışa hazır ol!
Pastırma sıcakları yakıyor Eylül’de
Sarartıyor kalan yeşili…
 
Estikçe düşüyor bağlarını koparıp yapraklar
Çıtırdıyor ayakaltında
Toprak oluyor
Anlatır gibi mahşeri…
 
Ölüm sancılı
Birden düşmüyor
Birden sararmıyor
Ağacın saçları
Uzun uzadıya duruyor eseri…
 
Meyvelerini vermiş
Gençlik elden gitmiş
Kim bakar artık yüzüne
Yaşlanmış insan gibi…
 
İnsanlar özçekim alıyor
Yazdan kalma son günler diyor
Kuşlar yuvalarını bozuyor
Gelmiş hicret vakti…
 
Çocuk hala
Oynuyor Eylül
Bakıyor dallara
Melül melül!
Çoktan veda etmiş lale, sümbül
Toprakta olmuş kül
Bunlara anlam veremiyor aklı…
 
Eylül kızım bende şaşkınım
Veda eden yeşile dargınım
Ölenle ölünmüyor
Ancak kırgınım…
Küsme
El salla
Baharda yine dönecek illa
Biz görür müyüz kim bilir
Bize de diyorlar fani…
 
Saffet Kuramaz