Biz bu dâvâyı sokakta bulmadık,
Kahpe kurşun yedik asla yılmadık,
Eller gibi devlet malı çalmadık,
Her devrin mağduruydu hallerimiz.

Allah dedik, şehit olduk can verdik,
Vatan dedik, oluk oluk kan verdik,
Bayrak misli bir duruşla şan verdik;
Yalan-dolan bilmedi dillerimiz.

Boynu bükük yetim kaldı suzanlar,
Hüznümüzü yazadurdu ozanlar,
Hain çıktı içimize sızanlar,
Bin bir yerden kırıldı bellerimiz.

Ümitlere gebe iken geceler,
Güneşimi çalıp kaçtı cüceler,
Niyazkâr'ı anlatır mı heceler?
Eylüllere karıştı küllerimiz.
Köksal CENGİZ ( Niyazkâr)
06. 09. 2018