|
mefʿūlü mefāʿīlü mefāʿīlü feʿūlün
|
|
1.
|
a.
|
Ey ẖāṭır·ı āşüfte şol iki gözüm aydın
|
|
b.
|
Cān gibi göñül şehrine gelmiş gözüñ aydın
|
|
2.
|
a.
|
Meh bürcine çıḳ gün gibi ṭoġ luṭf yüzinden
|
|
b.
|
Ẓulmet gicesinde ḳoma ʿuşşāḳı ay aydın
|
|
3.
|
a.
|
Ser-geşte benüm gibi ne yirde ve ne gökde
|
|
b.
|
Zülfüñ ġamı ̮ile oldı seḥer yilleri miskīn
|
|
4.
|
a.
|
Ḫāl ü ẖaṭuñuñ ḳıymeti çaḳ Rūm ẖarācı
|
|
b.
|
Zülf·i siyehüñ muştuluġī Çīn ile Māçīn
|
|
5.
|
a.
|
Ey māh-cebīn saña güneşsen didügin dil
|
|
b.
|
Göklerde melekler işidüb eyledi taḥsīn
|
|
6.
|
a.
|
Ḫōrşīdi görüb ḥüsnüñe maġrūr olursın
|
|
b.
|
Āyīne her-āyīne ider kişiyi ẖōd-bīn
|
|
7.
|
a.
|
Şiʿrinde ruẖuñ vaṣfını itdükce Necātī
|
|
b.
|
Mecmūʿa·i gül gibi olur sözleri rengīn
|
Ali Nihad Tarlan i, Necāti Beg Divanı, Istanbul: Milli Eğitim Basımevi, 1963);
