Ey Cennetin handan güli,
Acı firakin har imiş.
Müşteka dirlik sensüzin,
Vallah ki key düşvar imiş.
Sesüz gerekmez Kün fe kan,
Ey sureti Rahman bana,
Işk ehlinin maksudı çün,
Kevni mekanda yar imiş.
Musa tecelli nurını,
Görmek temenna eyledi,
Maksudı malum oldı kim,
Hak’tan anın didar imiş.
Hak ile yar ol, yari bil,
Yad olma Hak’dan, arif ol,
Şol müddei kim Hak ilen,
Yar olmadı, ağyar imiş.
Ger tanımışsan nefsini,
Gerçek bilirsin Rabbini,
Hak’dır seninle, gam yime,
Niçün ki Hakkın yar imiş.
Mansur “Enel Hak” söyledi,
Hak’dır sözi, Hak söyledi,
Anın cezası gam değil,
Biganeden ger dar imiş.
Kalü Belanın ahdini,
Unutmazam, unutma kim,
İmanı tevhid ehlinin,
Şol ahdü şol ikrar imiş.
Münkir inanmaz ger Hak’e,
Ayb itme anı, farig ol,
Şol maniden kim münkirin,
Daim işi inkar imiş.
Hak suretinden gö yumar,
Zahid nedendür bilmezem,
Şol mekri çoh Şeytan gibi,
Hak’dan meğer bizar imiş.
Arif katında dünynın,
Mikdarı yohdur zerrece,
Mizana çek mikdarını,
Gör kim ne bimikdar imiş.
Nazmi Nesimi2nin yakın,
Allahü nur’ın şerhidür,
Ol nurı her kim bilmedi,
Bil kim nasibi nar imiş.
