Sevim Kınalı
Çok çabuk eskiyor sanki yazdıklarımız. Şiirlerimiz, yazılarımız acaba ne kadar kalıcı? Geleceğe uzanabilecek mi yazdıklarımız?
Kaleme aldıklarımızın, "günün, haftanın veya ayın yazısı, şiiri "olması bizi mutlu ediyor ve heyecanlandırıyor tabii ki. Yorumlar-tabii özellikle objektif ve yapıcı yorumlar- bizi daha da yazmaya teşvik ediyor. Birçoğumuz, birbirimizi görmeden, sadece kaleme aldığımız satırlardan ve dizelerden güzel bir yol arkadaşlığı inşa ettik. Gönül ve fikir dostluğu kurduk.
Yazdığımız her satır ve dize bir köprü oldu aramızda. Edebiyat dostluğu bu olsa gerek. Saygımız var oldukça ve kendimizi geliştirdiğimiz sürece birbirimize çok şey katabiliriz. Fikren ve manen birbirimizi zenginleştirebiliriz. ESA, bir başka sanat ve hayat okulu olabilir bizler için. Her yazı ve şiir, hayata, insana farklı pencerelerden bakmamıza da katkı sağlayabilir.
ESA, bir edebiyat mektebi olabilir özellikle de genç kalemler için. Bütün bunların ve ESA'nın bizler için yani üyeler için ne ifade ettiğinin farkında mıyız? ESA'nın hayatımıza ve yazarlık tecrübelerimize katkılarına dikkat çekmek istedim. Ben ESA'yla tanıştıktan sonra ( Aralık 2016) , kalem tecrübem ve edebiyat dostlarım arttı. Güzel dostlar kazandım yazı yoluyla. Yüz yüze değil ama gönülden gönüle kurulan dostluklar ve paylaşımlar. Hayat tecrübelerimizi, birikimimizi, manevî dünyamızdaki coşkuyu , sevgiyi, saygıyı ve dostluğu paylaşıyoruz. Acıyı, kederi, kıvancı, sevinci paylaşıyoruz. Paylaştıkça da çoğalıyoruz ve bağlanıyoruz birbirimize.
ESA, hayatımızın ve ailemizin bir parçası; kalpten kalbe kurulan bir edebiyat ve sanat köprüsü oldu. Benim için ESA bunları ifade ediyor. Sanırım sizler için de öyledir. Bu güzel köprüyü inşa eden, sitemizin kurucusu Şahamettin Bey'e ve emeği geçen herkese şükranlarımı sunuyorum. Sitemizdeki değerli edebiyat dostlarıma da sevgi ve saygılarımı iletiyorum. ESA'nın daha nice güzel üretkenliklere vesile olması dileğiyle!
Kaleme aldıklarımızın, "günün, haftanın veya ayın yazısı, şiiri "olması bizi mutlu ediyor ve heyecanlandırıyor tabii ki. Yorumlar-tabii özellikle objektif ve yapıcı yorumlar- bizi daha da yazmaya teşvik ediyor. Birçoğumuz, birbirimizi görmeden, sadece kaleme aldığımız satırlardan ve dizelerden güzel bir yol arkadaşlığı inşa ettik. Gönül ve fikir dostluğu kurduk.
Yazdığımız her satır ve dize bir köprü oldu aramızda. Edebiyat dostluğu bu olsa gerek. Saygımız var oldukça ve kendimizi geliştirdiğimiz sürece birbirimize çok şey katabiliriz. Fikren ve manen birbirimizi zenginleştirebiliriz. ESA, bir başka sanat ve hayat okulu olabilir bizler için. Her yazı ve şiir, hayata, insana farklı pencerelerden bakmamıza da katkı sağlayabilir.
ESA, bir edebiyat mektebi olabilir özellikle de genç kalemler için. Bütün bunların ve ESA'nın bizler için yani üyeler için ne ifade ettiğinin farkında mıyız? ESA'nın hayatımıza ve yazarlık tecrübelerimize katkılarına dikkat çekmek istedim. Ben ESA'yla tanıştıktan sonra ( Aralık 2016) , kalem tecrübem ve edebiyat dostlarım arttı. Güzel dostlar kazandım yazı yoluyla. Yüz yüze değil ama gönülden gönüle kurulan dostluklar ve paylaşımlar. Hayat tecrübelerimizi, birikimimizi, manevî dünyamızdaki coşkuyu , sevgiyi, saygıyı ve dostluğu paylaşıyoruz. Acıyı, kederi, kıvancı, sevinci paylaşıyoruz. Paylaştıkça da çoğalıyoruz ve bağlanıyoruz birbirimize.
ESA, hayatımızın ve ailemizin bir parçası; kalpten kalbe kurulan bir edebiyat ve sanat köprüsü oldu. Benim için ESA bunları ifade ediyor. Sanırım sizler için de öyledir. Bu güzel köprüyü inşa eden, sitemizin kurucusu Şahamettin Bey'e ve emeği geçen herkese şükranlarımı sunuyorum. Sitemizdeki değerli edebiyat dostlarıma da sevgi ve saygılarımı iletiyorum. ESA'nın daha nice güzel üretkenliklere vesile olması dileğiyle!
