Emine'nin Ağıdı

Eridi gönlüm eridi
Kızlar oluğa yürüdü
Ak fistan da çift işlikli
Emine kızım var idi

Yollar oldu arşı çarşı
Hangi yola ben gideyim
Kızım odundan geliyor
Çağır da karşı gideyim

Yüğrük kızcağızım yüğrük
Yürürken ığranır beli
İnşallah anam sen de ölürsün
Yalınız ağlattın beni

Kızlara kurban olayım
Kızlar çekiyor yasını
Damın başına çıktım da
Kayada duydum sesini

Dünden bohçasını çözdüm
Çıkıda buldum iğnesini
Kavrularak yanmış kızım
Kalmış kolunun kırması

Şaştım kızcağızım şaştım
Bir dumanlı yola düştüm
Kızlar söğüde toplanmış
Gözümü yumdum savuştum

Bayrama kurban olayım
Bayram kaldırmış bayrağı
Ben kınasın yakacağım
Dayısı oynasın değneği

Altı göze ev yaptırdım
Heliğini ata ata
Yedi aylık yola gitsem
Bulur idim yata yata

Sabahleyin kalktım idi
Ne koygun ötüyor davul
Ben kınasın yakayım da
Hasan da oynasın havul

Yüğrük, tez ayaklı; Helik, küçük taş; Havul, cirit anlamlarına gelir.

Ağıtlar, Yaşar Kemal, Adam Yayınları, İkinci Basım, 1997, s. 194-195.