Cemreyle beraber gördü  güneşi,
Sevdayla tutuştu yandı ateşi,
Baharın müjdesi nisan on beşi,
Kuru dalda çiçek açar ERGUVAN.
 
Renklerden yeşille mavi arası,
Gizemli pembeye döner sonrası,
Mis gibi kokmanın şimdi sırası,
Etrafa güzellik saçar ERGUVAN.
 
Bakarsınız morun kırmızı tonu,
Eflatun giyinmiş bulursun onu,
Şuh kırmızı  rengi mürvet’tir sonu,
Gönüllere aşkı seçer ERGUVAN.
 
Uyanışa simge, bahardır rengin,
Dayanışma, dostluk vefadır dengin,
Dededen toruna sürer  ahengin,
Yudum yudum  sevgi içer ERGUVAN.