• Erciyes (Yükseğinde Namlı Namlı)

  • Yükseğinde namlı namlı karın görünür
    Engininde güzellerin salınır
    Kimya dedikleri sende bulunur
    Kokar burcu burcu gülün Erciyes

    Eksilmez başında dumanın kışın
    Var mıdır dünyada senin bir eşin
    Sorsam sual etsem on bin var yaşın
    Dünyanın binasın bilin Erciyes (1)

    Keramet var toprağında taşında
    Tor sığınların da şahin peşinde
    Kalamıklı'da Kadıncık başında
    Kırık kırık eser yelin Erciyes

    Karacaoğlan der ki şenlik bulunmaz
    Arap at yorulur gönül yorulmaz
    Giz gelince hiç semtine varılmaz
    Yamandır Tekir'in Belin Erciyes

    ***

    Yükseğinde namlı karın görünür
    Engininde güzellerin salınır
    Kimya dedikleri sende bulunur
    Burcu burcu kokar gülün Erciyes

    Eksilmez başından dumanın kışın
    Var mıdır dünyada şu senin eşin
    Sorsam suallensem yüz bin yaşın
    Dünyanın binasın bilin Erciyes

    Ali Dağ da Erciyes'in eteği
    Güzeller yatağı sünbüller biteği
    Zamantı illeri Avşar yatağı
    Karlı buzlu akar suyun Erciyes

    Yükseğinde şahinler seslenir
    Engininde güheylanlar beslenir
    Böyle kalmaz deli gönül uslanır
    Lale sünbül gülü reyhan Erciyes

    Karacaoğlan der ki mislin bulunmaz
    Arap at yorulur gönül yorulmaz
    Güz gelince hiç semtine varılmaz
    Yamandır Tekir'in belin Erciyes

  • Karacaoğlan

  • (1): Sen o denli yaşlısın ki, dünyanın kurulduğu zamanı bilirsin. Kalamıklı, o çevrede bir köy; Kadıncık, bir mevki; Tekir Beli, Erciyes'te bir yer adıdır. Evlerinin Önü - Cahit Öztelli, s.323; Karaca Oğlan - Bütün Şiirleri, Cahit Öztelli, s.436-437.