ELVERMEDİ

 

Şad olup gülmek murâdım bana gam elvermedi

İçmişim aşkın dolusun bana câm elvermedi

Dost ile tenhâ buluşdum bir-murâd almak içün

Esti rüzgâr-ı muhâlif bu eyyâm elvermedi

 

Elâ gözlü şirin dilber aldın aklım al-ıla

Ellere meyil virirsin beni aldın dil ile

Sen giyin yeşilli zîbâ ben bir gömlek şâl ile

Ey ağalar fikre vardım iltişâm elvermedi

 

Tâ ezelden durmaz akar bu dîde yaşım benim

Kavgadan hiç hâlî değil bu garip başım benim

Bir güzele müpetelâyım figândır işim benim

Hercâiden gözüm korkdı bana kâm elvermedi

 

Elâ gözlü şîrîn dilber ellere göğsün açar

Böyle bir dilber olupdur ÖMER’in bağrın biçer

Bir güzel nerde görürsem durmuyor benden kaçar

Meger ismim tebdil idem bana nâm elvermedi

 

Aşık Ömer Hayatı Edebi Kişiliği