ELLERE BAHAR
 
Ellere bahar kendime kış oldum
Kanadı kırık, yaralı kuş oldum
Güç yetiremedim, gönle tuş oldum
Bırakıp meydanı kaçmak zor oldu.
 
Yetinmedim denize, umman oldum
Çıkardım benliğimi, üryan oldum
Zalim, nefsim elinden, püryan oldum
Gözyaşım bana en büyük var oldu.
 
Arzularım  kamçı yemişcesine
Gem kâr etmez, koşar delicesine
Ateşler içine düşercesine
Yandı deli yürek, sönmez kor oldu.
 
Gülşene vardım gonca gül dermeye
Kapıya yazmışlar bülbül girmeye
Döndüm geriye inleye inleye
Gül de soldu da kargaya yar oldu.
 
Özer bu dünya fani sen aldanma
Ömür çabuk geçer fazla sallanma
Sakın feleğin çarkına takılma
Her kim ki takıldı kabri dar oldu
 
                  Orhan ÖZER