Geçti nece yıllar geçti mevsimler
Yatağımdan çıktı çok nevresimler
Seyrederken ağıt oldu resimler
Dost yapamıyorum desen gül gayrı
 
Artık hükmettiğin iktidar yeter
Gençlik tutkuyla der, borusu öter
Yanan ateş sönmüş dumanı tüter
Dost kapamıyorum desen kül gayrı
 
Emekli yaptılar desem de erken
Boşlukta hissettim kendimi birden
Çocuğun okulu, evlilik derken
Dost kopamıyorum desen gel gayrı
 
Neden yapmadım der vuran dizliyim
Her şeye ağlarım sulu gözlüyüm
Dosdoğrudur yolum asil özlüyüm
Dost sapamıyorum desen yol gayrı
 
Ne dövenim kaldı ne hasat, harman
Köyüm çok değişti dayanmaz derman
Anamı babamı öldürdü Kaman
Dost öpemiyorum desen el gayrı
 
Saffet Kuramaz