Mefâîlün mefâîlün mefâîlün mefâîlün
Elif kaddini görelden bu cismim lâmı dâl oldu
Kodu cân yerine anı ana meyline dâl oldu
Dehânı hokka senden gerçi çok sordum bilenlerden
Velî hall olmadı şübhe çeker çok kîl ü kâl oldu
Senin kûyunla mahremlik recâ ettim rızâ vermez
Kapın sâyillerin men’ ettiler şâhım vebâl oldu
Kamer hurşîd-i vechinden alır nûru anınçündür
Bu ümîd ile her kim rûyunu gördü hilâl oldu
Leb-i la’linle hâlin halka-i zülfünde cân gördüm
Dolaştı murg-ı dil tâ ki ne turfa mekr ü al oldu
Cemâlin mushafın açtım diledim ki edem tefsîr
Gözümde kalmadı tâkat dilim tutuldu lâl oldu
Kapın zerrâtının yer yer zuhûr ettikçe pür-tâbı
Cihâna şems olan şehler tulundı hep hayâl oldu
Sana uymakla bî-serler cihâna oldular server
Bu hâlâtı görüp Şemsî yolunda pây-mâl oldu
Şemseddin Sîvâsî Divanı • 139• Recep Toparlı
