EKSiK SEVDA
 
hüzün dolu heyecanlı bir sonbahardı 
sonuncu bahar bu son şiirimdi 
eksik bir şiir eksik bir mutluluk
bir yanı eksik sevdamız gibi
 
şimdi yapayalnız dağ başındayım
kuşlara kırlara rüzgarlara yakınım
senin etinden tırnağından kokundan uzak
sadece kahır bir avuç kırgınlık
eksik olan her şeyden inadına uzağım
 
iyi gelmesede kalp kırıklığına
umutlar yeşerirdi sol yanımda
yediğim darbelerden sonra 
neyi bekliyordumki hayatta
bir yanı eksik sevgiden
kaçar oldum uzaklara
 
karanlık soğuk gecelerim birde sen
hayali bir sevda başı sonu belli olmayan 
sessiz bir yağmur dökülür gözlerimden
eksik sevdaya umut dilencisi gibiyim ben
 
rüyalarımda beğenmiştim endamını
kendi içimde seyrederdim seni
karanlık aydınlanır ay doğar 
yıldızlar parlardı
güneş ısıtırdı gönül bağımı
sümbüller laleler açardı
bir tufan bir dolu esti geçti 
soldurdu sevgiye muhtaç gülleri
bitirdi zaten eksik olan umutları
 
içinde bazı aşk yalanların katıldığı
çok zor değildi aslında  hayatın anlamı
yıllardır saklanan bir yudum sevgiye
biraz saflık eksiklik biraz özlem vardı
 
seni dere kenarında 
hayallerimle bekliyorduk
kuşların cıvıltıtıları altında 
mangal yakacaktık
son közde ekmek kızartıp 
çay demleyecektik
masallar anlatacaktım sana 
aşk şarkıları söyleyecektik
saçlarını okşayarak 
şiirler fısıldayacaktık
olmadı işte kayboldu o sihirli saatler
bir bir söndü gökteki yıldızlar
 
hayallerde kaldı bir yanı eksik umutlar
hayaller belirsiz artık içimiz buruk
biraz kaybetmişlik var biraz umutsuzluk
ne dalga olabildik nede damlacık
paramparça boş bir bir hayat yaşadık
geldi geçti ömür her şey eksik artık
           
                        M.Özgür Özbek