Ehkem’il-hâkiminsen ey kân-ı kerem,[1]
Yetiş dâdime ey Subhân menim,
Üreyim bağlıyıb derdinen verem,
Yetiş harayıma lâ-mekân menim.
Kimim vardı kime gedim haraye,
Tebib ola merhem sala yaraye
Şâhlar şahı özün yetiş haraye,
Verginen murâdim Şâh Merdân menim.
Terifin eylesem gelmez şumâre,
Düşmanın elinde galdım âvâre,
Şikâriyem eyle çağırram haraye,
Yetişer hayıma ey subhân menim.
(Şikari Destanı, s.117)
Nabi KOBOTARİAN, TEBRİZ ÂŞIKLIK GELENEĞİ VE ÂŞIK EDEBİYATI, ÇUKUROVA ÜNİVERSİTESİ SOSYAL BİLİMLER ENSTİTÜSÜ TÜRK DİLİ VE EDEBİYATI ANA BİLİM DALI, YÜKSEK LİSANS TEZİ ADANA / 2008
[1] Nabi KOBOTARİAN, TEBRİZ ÂŞIKLIK GELENEĞİ VE ÂŞIK EDEBİYATI, ÇUKUROVA ÜNİVERSİTESİ SOSYAL BİLİMLER ENSTİTÜSÜ TÜRK DİLİ VE EDEBİYATI ANA BİLİM DALI, YÜKSEK LİSANS TEZİ ADANA / 2008
