Mehmet Aluç
Edebiyat Sanatla Beraber Ben Olamadım
Başım önümde çok eğik üzgünüm
Dört yola gelemedim inanın çok üzgünüm
Sözlerim şiirim hazırdı konuşma yapacaktım
Muhabbetle demleyecektik güzel sözleri
Olmayınca olmuyor gönül yol bulmuyor
Üzgün olmak şansıma düştü elden ne gelir
Edebiyat sanatla beraber ben olamadım
Yakından tanımak isterdim ben sizleri
Bir gülümseme kapmak isterdim gönüllerinizde
Takip etmek isterdim gülümseyen izleri
Adım atamadı varamadı bu bedenimin dizleri
Yanınızda olamadım af edin beni göremedim sizleri
Olmayınca olmuyor gönül yol bulmuyor
Üzgün olmak şansıma düştü elden ne gelir
Edebiyat sanatla beraber ben olamadım
Siz üstatlara hoş geldin diyemedim
Sözlerim bir köşede kaldı söyleyemedim
Yolum açık olmadı sizlere gelemedim
Kahr oldum bir şeyler söyleyemedim
Üzgün gönlümle selam veremedim
Olmayınca olmuyor gönül yol bulmuyor
Üzgün olmak şansıma düştü elden ne gelir
Edebiyat sanatla beraber ben olamadım
Şahamettin kardeşimle gönül verenler
Bin bir çabayla sizler gönülde gülenler
Misafirlerine gülümseyerek hoş geldiniz diyenler
Gönlümdeki hüznü acıyı ey siz bilin ey erenler
Olmayınca olmuyor gönül yol bulmuyor
Üzgün olmak şansıma düştü elden ne gelir
Edebiyat sanatla beraber ben olamadım
Seferi Nurcan kardeşim Tuğba kardeşim
Mahir Hocamla Mehmet Demirel kardeşim
Cümle gelenlere özrümü şimdi söylerim
Sizlerle gülümseyemediğim için üzülürüm
Birkaç mısra heceyle içimi döktüm
Kusurumdan dolayı gelemedim üzüldüm
Olmayınca olmuyor gönül yol bulmuyor
Üzgün olmak şansıma düştü elden ne gelir
Edebiyat sanatla beraber ben olamadım
Gülveren’im yüreği yanık söyler
Elden bir şey gelmeyince neyler
Tüm şairlere ancak üzgün gülümser
Kısmette olmayan kul ne söyler
Hakkımızda hayırlısını Mevla’m söyler
Herkese bolca selam dilim gönlüm bu kadar söyler
Olmayınca olmuyor gönül yol bulmuyor
Üzgün olmak şansıma düştü elden ne gelir
Edebiyat sanatla beraber ben olamadım
Mehmet Aluç / Âşık Gülveren
