DUYGULARIN YOKSUNLUK SINIRINDA
Bir nefes çekiyorum eylülden
Kaç acının kokusu doluyor ciğerlerime
Akdeniz’in rengi soluk havasında
Umutlar kopuyor bir bir dalından
Dertleşiyorum gecenin bütün saatleriyle
Koyulaşıyor gittikçe karanlığın tonu
Bazı duyguların yoksunluk sınırında olduğumu seziyorum
Tapusu hüzün mahallesinde kayıtlı şiirlerden
Her düşünce levhasında sessizlik işareti
Ve kendi sesini özlüyor insan
13 Eylül 2020 / Yalvaç
