DÜŞLER SARAYI
 
Yıkıldı kurduğum düşler sarayı
Başıma çöküyor damı kubbesi
Dağıldı sevdanın asker alayı
Tezkere veriyor veda busesi
 
O sarayda ben de kraldım şahtım
Maşukemi mutlu etmekti ahtım
Neyleyim ki yaver gitmedi bahtım
Şimdi duyuluyor baykuşun sesi
 
O köşkün sarayın camları sırça
Çiçekler görürdüm camdan bakınca
Mis gibi kokardı camı açınca
Şimdi alamıyor insan nefesi
 
Hep mutlu neşeli biterdi rüyam
Sevdaya padişah olmaktı hülyam
Yedi kat gök gibi genişken dünyam
Şimdi hatırlatır demir kafesi
 
EVRENİ uyandım güzel düşümden
Bir ince sızıdır gitmez döşümden
Yırtıcı kurt gibi gelir peşimden
Şimdi bükülmüyor kurdun ensesi