Düşdi rind-i lâ-ubâlî câm-ı sahbâdan yaña

Düşdi rind-i lâ-ubâlî câm-ı sahbâdan yaña

İltifât itmez felekde çarh-ı mînâdan yaña

Rişte-i sevdâya tâb-âver degül temkîn-i kûh

Zülf-i Leylâ’dur çeken Mecnûn’ı sahrâdan yaña

Hasretüñle dîde-i giryânuma virdüm güşâd

Kasr-ı dilden revzen açdum yine deryâdan yana

Tal‘at-ı dildârı teşbîh itdiler çün kendüye

Oldı bâzâr âfitâb-ı ‘âlem-ârâdan yaña

Kurb-ı sultân oldı bâ‘is sûziş-i pervâneye

Bâd-zen cünbân iken şem‘-i şeb-ârâdan yaña

Gülşen içre bülbüle bir dem hevâdâr olmadı

N’eylesün anı hevâ hoş verd-i ra‘nâdan yaña

Kâmîyâ eyler kazâ elbetde keşf-i râz-ı ‘aşk

Çâk-i dâmen(i) düşer dest-i Züleyhâ’dan yaña