Gülcan Manavcı
Ne oldu insana robot oluyor
Gözden akacak dost, sellerim mi var!
Gereksiz işlerle vade doluyor
Dik durduracak dost, bellerim mi var!
Makam istiyorlar kolay kazançla
Görev, rüşvetiydi yedi avınçla
Göreve sarıldı memur inançla
Tokalaşacak dost, kollarım mı var!
Haksızlık diz boyu, yapılmaz işler
Denenir her oyun, kandırmak düşler
Piyango çıksın da dik dursun başlar
Hiç isteyecek dost, dillerim mi var!
Selam ver herkese, bebeye bile
İnsanlara güven, neymiş vesvese?
Sanaldan çıkıp halk içinde neşe
Hiç arayacak dost, yollarım mı var!
Aşk peşinde neden olurum harap
Kendim kurgularım yaşarım azap
Harcarım zamanı yapmadan hesap
Mecnun olacak dost, çöllerim mi var!
Ne söz dinler nede versem nasihat
Beğenmez oldular sınavdır evlat
Yaşlansam da olsa bana kol kanat
Hiç anlayacak dost, döllerim mi var!
Dalından koparıp gezerim yolda
Marifetmiş gibi dost, sağda solda
Saksıda olsa ya capcanlı, bolda!
Her gün kokacak dost, güllerim mi var?
Zamana gizlenmiş, her şey muamma
Kim merak ediyor neyse müsemma
Nereye baktıysam vardır dilemma
Güzel diyecek dost, amelim mi var!
Sılayı rahim mi! Unuttu herkes
Komşuluk hakkı mı! Unuttuk adres
Kim misafir bilir ki! Kaldı mı heves
Hiç dayanacak dost, hallerim mi var!
Dünya değil Saffet insandır yalan
Her asırda çekiyor, geride kalan!
Hiç kıymet bilmiyor, ediyor talan
Kalmış diyecek dost, küllerim mi var!
Saffet Kuramaz
