DİVAN Aşk nedir bilmez iken kendime bühtan eyledim
Aşk nedir bilmez iken kendime bühtan eyledim
İftirayı irtikad etmekle tuğyan eyledim
Aşk mihengine urunca kem ayarı tutmadı
Kendimi ben öyle zan eyledim ki insan eyledim
Dost cemaliyle müşerref olmaya verdim ahid
Didei giryanıma dünyayı zindan eyledim
Gül dirahtinde kuru feryada mechur andelip
Oda bir gül yoluna, bende feda can eyledim
Bu gece aşk payesin pervaneden aldım haber
Ol kumaştan geydirüp eknime kaftan eyledim
Anladım can vermeyen cana vasıl olmamış
Roz, iken dil Şem’ini yaktım şeşnam eyledim
