Bozdular gözümüzde
parıldayan çerağı
Hercümerc etmiş nifak
kalp denen kutlu dağı
Kabe'de öldü sanma
İlah'a bedel putlar
Bir kuruşta dirilmiş
bin Allah'lık umutlar
İnsan suskun kubbeler
avuç açmış inilder
Asırlar ötesinden
fetih neslini gönder
Dillerde darb-ı mesel
müminler yüzde doksan
Kalp karanlık göz ama
posası çıkmış noksan
Kul isen hakikate
gözünü açacaksın
Yoksa yevm-i mahşerde
kendinden kaçacaksın
Uzay çağında cürüm
sıradağlar misali
İblis'e methiyeler
şeb-i aruz visali
Ruhlar karanlık onun
vehminden ürkmüş eşik
Tarih öksüz , din yetim ,
nesline muhtaç beşik
Yok güneşte inşirah
ay yörüngede durmaz
İman kutup yıldızı
öz yurdunda vurulmaz
Bu dünya yetmediyse
haydi göklere saldır
Ey Nuh tufanın nerde
kokmuş leşleri kaldır
Bir rüzgar sillesiyle
gidebilsem imana
Ahım makbere sığmaz
ulaştı asumana
Nadan olmazdı böyle
boyun bükmezdi hilâl
Vatanın dağlarında
bayrak dikse izmihlâl
Kalk ey şehit makberden
beni kendime bırak !
Al götür kanlarını
temiz nehirlere ak !
k.a.gazioğlu
