Dinlemez çün cân kulagıyla figânın bülbülün
Dinlemez çün cân kulagıyla figânın bülbülün
Kulagına kurşun aksa jâleden tan mı gülün
Niçe dil cânbâzı her târında cân per-tâb ider
Câna kalmaz rîsmânîdür meger ki kâkülün
Gerçi kokdum gül gibi rûyun benâgûşun senün
Cümle burnumdan getürdi yine hâl-i fülfülün
Neş’e-i mey gözüme câm-ı zücâcîden gelür
Cilve-gâhıdur bu ev sırça serâyıdur mülün
Niçe bir cân u dil-i ‘Âşıkda ceng ey tîg tîz
Götürün gavgâyı bâri ortadan iki bölün
