[fâ’ilâtün fâ’ilâtün fâ’ilâtün fâ’ilün]
1 Dilleri ki nâ-gehân ol kâkül-i pür-ham kapar
Ejdehâ-yı heft-serdür günde biŋ âdem kapar
2 Vasl-ı yâre irdi dil hicrândan bîm eylemez
Şîr öŋinden nitekim Behrâm tâc-ı Cem kapar
3 ‘Işkdur cezb eyleyüp yaş dökdüren ‘âşıklara
Âftâb-ı çarh yirden nitekim şebnem kapar
4 Bu ne hikmetdür ki hurşîdüŋ dilâ ser-bâz-ı dehr
Şems destârın başından olsa her ahşam kapar
5 Dûd-ı âhum tâk-ı zer-kârın siyâh eyler diyü
Revzen-i mihri sipihr irişse şeb muhkem kapar
6 Zülfüŋe la’lüŋ katında gâh tahrîk itse bâd
Gûyiyâ dîv-i Süleymânî durur hâtem kapar
7 Kâkülüŋ Rahmî görüp kûyuŋda yaş dökse nola
Şâ’ir-i nâzük olan gökde bulutdan nem kapar
Yard. Doç. Dr. Mustafa Erdoğan, BURSALI RAHMÎ VE DÎVÂNI, T. C. KÜLTÜR VE TURİZM BAKANLIĞI KÜTÜPHANELER VE YAYIMLAR GENEL MÜDÜRLÜĞÜ 3363 KÜLTÜR ESERLERİ , 2011,
