Mef‘ûlü Mefâ‘îlü Mefâ‘îlü Fe‘ûlün
1 Deryûze ider subh-ı tebessüm dehenümden
Gül-gonçe-i hurşîd açılur yâsemenümden
2 Ol şem‘-i serâ-perde-i kudsem ki mükerrer 2a
Efrûhtedür şu‘le-i Tûr encümenümden
3 Ol gülbün-i nevreste-i hüsnüm ki hayâdan 3a
Pûşîde geçer dîde-i gülçîn çemenümden
4 Yâ zülf-i siyeh yâ müjedür yâ ham-ı ebrû
Bir mûy zuhûr itmedi bî-câ bedenümden
5 Ol hüsn-i garîbem ki mürûr itse de sad-sâl 5a
Müşkil ki hayâlüm çıka yâd-ı vatanumdan 5b
6 Çün dîde-i âyîne ser-â-pâ nigeh olsa
Seyr olmaya ‘âşık yine vech-i hasenümden
7 Kurs-ı meh ü hurşîdi siper itse de gerdûn
Cân kurtaramaz gamze-i nâvek figenümden
8 Dilber deheninden bu gazel güftedür Âgâh
Teng-i şeker olsa n’ola kâgıd suhanumdan
Dr. ŞERİFE AKPINAR’ ÂGÂH (Semerkândî-i Âmidî) DÎVÂN, KÜLTÜR VE TURİZM BAKANLIĞI KÜLTÜR ESERLERİ 502 2012,
