DERT KERVANI GİBİYİM
 
asırlık acı dertler yüküm
acı gülüşle dolu yüzüm
belli değil yokuşum düzüm
dert dolu kervanlar gibiyim
 
dayanmak zor böyle çileye
veda ettim senli her şeye
kırgın gönlüm aşka sevgiye
kızgın çölde  mejnun gibiyim
 
içimde bir fırtına kopar
hüzün yağmuru başa yağar
her damlası canımı yakar
bahar ayında kış gibiyim
 
boşa geçti ömür zay oldum
murat almaktan yok umudum
dostun bağından geçmez yolum
dağda kuru çalı gibiyim
 
amansız sevdaya tutuldum
kuru yaprak gibi savruldum
hiç uğruna sarardım soldum
vakitsiz açmış gül gibiyim
 
ne kış isterim nede bahar
gözlerimden kanlı yaş akar
can yaktı sırtımdan vuranlar
dostun attığı taş gibiyim
 
zalim sevda yaktı canımı
kimse sarmaz azgın yaramı
hoyrat çiğner gönül bağımı
gül dalında diken gibiyim
 
her gün çile her günüm hüzün
gülmez oldu ağlayan yüzüm
yanardağ fışkırması gönlüm
ateşde duman kül gibiyim
 
sevdaya verdim yıllarımı
hep sakladım acılarımı
sildim geçmiş anılarımı
zamansız doğan kul gibiyim
 
kilit vurdum garip gönlüme
cizgi çektim sahte sözlere
inanmaz oldum aşk sevgiye
yalan dilde zehir gibiyim
 
dalga sahile vurduğunda
zincir vurur umutlarıma
sinsi ateş düşer bağrıma
sigaramda duman gibiyim
 
ruzgarın sesinde feryadım
sonsuzluğun dilinde ahım
çok sevmekti benim günahım
amin denmez dua gibiyim 
       
                  m.özgür özbek