DERT ÇOBANIYIM

bana adaletli olmadın dünya
ne mal mülk verdin nede yarda vefa
sevdiklerim kambur oldu sırtıma
gülmek yok nasipte dert çobanıyım

senle pay ettim kısa hayatımı
sürekli hileli attın zarları
zevk neşe sende dertler bende kaldı
kaderin ağında dert çobanıyım

gönlümdeki papatyalarım soldu
güllerim hüzünlü büktü boynunu
engeller kapatmış sevda yolunu
sevgiyi tatmamış dert çobanıyım

umut rüzgarlarım tersine esti
hayallerimi yıktı alt üst etti
üst üste geldi hayatın sillesi
kadere yenilmiş dert çobanıyım

yorgun düştüm artık elden ayaktan
hayır yok ne evlattan nede yardan
kaderimi böyle yazmış yaradan
alın yazıma küs dert çobanıyım

servetim yokki fiyaka satayım
kendimi adam diye tanıtayım
fani dünyada garip fukarayım
nasibi kesilmiş dert çobanıyım

acı hüzün pay etti hayatımı
zay ettim sağlığı aldım meramı
tabiblerde bulamadım dermanı
çileyle soluyan dert çobanıyım

düşme sakın terkeder eşin dostun
çamurlardan geçilmez olur yolun
ölümdür çare yoksa paran pulun
yolunu şaşıran dert çobanıyım

ne umdum ne buldum yalan dünyada
devrildi kervanım kaldı yollarda
pişman oldum anamdan doğduğuma
eceli kapıda dert çobanıyım

zamansız hazanlar oldu bağımda
can dediğimin hançeri sırtımda
kahrı çileyi taktım kollarıma
dert eker biçerim dert çobanıyım
              
             m.özgür özbek