Herkes depresyonda, hasta insanlar…

Niyetlenip hangi işe el atsa

Keyfince uzanıp azıcık yatsa

Gezip dolaşsa ha Bodrum ha Fatsa

Geçmiyor sancısı, şer izleri de!

 

Kulak durmaksızın duyuyor küfür

Göz bakıp duruyor, şer üfür üfür!

Kar yağmayınca toprak tozar ki,

Havayı kaplıyor inanılmaz kir

Çare bulunmuyor, dövse dizini!

Yakıp kavuruyor, boğuyor özü…  

 

Malum depresyon da geçmeyince

Kavgaya aransa bir sebep mi yok

Hasta ilaç alıp da içmeyince…

Söz dalaşı bile yapar hayli çok

Krize göre gömlek, yön biçmeyince!

 

Kadına şiddet hayli artmakta

Yaşatan dozunu bilmez tartmakta!

Kırmızı ışıkta başlar tartışma

Ölümle sonlanır masum kapışma!

Hastası doktora bile danışsa

Bulsana, bana da çare yok mu der…

 

Depresyon artık savaştan beter

Ancak çözüm olur aldıysa eter

Uyansa uykudan yeniden biter

Çağımız kanseri bu olsa gerek!

Sonu olur ölüm ya da cinayet

İnsanı sürekli yanlışa iter…

 

İnsanlar gevşemez inanca göre

Sıkışınca koşar yol öre öre…

Şerre kim diyor ki, lakin tövbe

Kendine göre de çözüm işkence…

Değişmeli haller neyse bedeli

Yoksa olacağız candan ebedi!

 

Saffet Kuramaz