Deli göŋül kaynayıp da coşunca
Yanar yürek yârdan ayrı düşünce
Ağyârınan ‘Örmeyol’dan aşınca1232
Hiç gitmiyor ‘Hınzırlı’nıŋ dumanı1233
 
Kaldır oğlan çenberiŋi, valaŋı
Açılmadan soldurdular lâleŋi
Güzeller esmeri ‘Kavakören’i1235
Ne hoş bitmiş ‘Çukuryurd’uŋ çimeni1236
 
3.Doyulmuyor cilvesine, nazına
Sürmeler çekilmiş ala gözüne
Uyma sevdiğim eliŋ sözüne
‘Yasdıpıŋar’ sende kaldı amanı1237
 
4.Huri mi melek mi ağ yâriŋ soyu
Selvide kavakta bulunmaz boyu1238
Boz bulanık akar ‘Ters Akan’ suyu1239
Ağ yârınan bize ettiler gümanı1240
 
5.Dadal Oğlu’m ben de böyle söylerim
Derdim yeğin içerimden ağlarım
Varıŋ yaylalara ben inanırım
‘Hassa’ sende gördüm kaşı kemanı1241
 
Fahri Bilge Kaydı  “Dadal Oğlu Veli, Avşar karısı ile konup göçtükleri yerlere ait hâtıralarını yaşatmak için bu türküyü söylemiştir:
 
 
ÇAPRAZ, Erhan; “Fahri Bilge Defterlerindeki Kayseri ve Yöresi Halk Şairleri”, Yüksek Lisans Tezi, Kayseri, Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Türk Dili ve Edebiyatı Anabilim Dalı, 2005