Dağlarına, dağlarına   gittim yurdumun
Sulak meralarında dolaşırdı çıplak ayakları
Mertliği vardı maziden geliyordu
Gün batmaz tepesi ile iç çekiyordu
 
Dağlarına ,dağlarına  gittim yurdumun…
Yorgun insanın ter kokusunu
Işıl ışıl yanan gözlerinden süzüyordum
Yaşamaktan dönüyordu
 
Dağlarına,dağlarına gittim yurdumun…
Soğuk sularından içtim pınarlarının
Gecesi başka gündüzü hayal
Cennetten bir bahçe andırıyordu
 
Dağlarına,dağlarına gittim yurdumun
Gönlünde mertlik gözünde sevda
Baktıkça açılırdı bin bir şafakta
Solmayan bir güldü gülümsüyordu