Gecelerimden sildim sensizliği 
Bırakıp gittin zamandan beri 
Özlemlerden aldım sensizliği 
Ayrılık dumanını dağıttığımdan beri 

Battı ellerime hasret dalları 
Boşuna çekmişim onca yılları 
Neyleyim hiç uğruna çektiğim yolları 
Ne edeyim senle düştüğüm diyarları 

Hayallerimi dönülmez yollara saldım 
Sabahları esen meltemden seni aldım 
Sensizliğin bam tellerini kırdım 
Gün batımında sensizliğe daldım 

İz bıraktığın kirpiklerimden seni aldım 
Senle kanat açmış umutları kopardım 
sensizliğin sandalını seher vakti batırdım 
Sensizliğin yakamozlarını ayazlara serpdim 

Gözlerindeki sevda külünü uçurdum 
Kalbime hüzün kilidini vurdum 
Bağrımı kanatan gülle divane oldum 
Karanlık bir ufukta rüyaları deşer oldum 

Dağlar bıraktıklarını Kabul etmez ki 
Bataklıklar açtığın yarayı Kapatmaz ki 
Sözler yaraya merhem olmaz ki 
Yoksa taşıdığım sevdaya dar mı ki 

Uzakların sefasına gözlerim daldı 
Çaresizliğimde bir buselerin kaldı 
Belki bülbüller sensizliğin kısmetini aldı 
Gözlerden sensizliğin damlaları ayrıldığından beri
 

Mahmut Çiçekdağı