8.
. . - - / . . - - / . . - - / . . –
1.Cûylar toñdı geçüp mevsim-i seyr-i sahrâ
Yürimezse ne ‘aceb zevrak-ı câm-ı sahbâ
2.Ferş-i mînâya dönüp âb-ı zülâl-i gülşen
Az kaldı ki toña memlaha gibi deryâ
3.Sâgar-ı bâde şikest olacagı bellü idi
Bezm-i meyde anı çatlatmış idi bâd-ı şitâ
4.Ayagın cûy soguklandurup oldı meflûc
Basdurup örter anı gerçi ki berf ile hevâ
5.Tâb-ı mihr idemedi bezme ‘Atâyî te’sîr
‘Acabâ toñdı mı bu şiddet ile nûr u ziyâ
Saadet KARAKÖSE, NEV’Î-ZÂDE ATÂYÎ DÎVÂNI, Malatya 1994
