31.
- - . / - . - . / . - - . / - . –
1.Cûlarda berf levh-i yah üzre olup nisâr
Bakdukca geldi âyine-i hâtıra gubâr
2.Ol deñlü soydı düzd-i şitâ yolda anı kim
Bir gömlek ile kaldı reh-i bâgda çenâr
3.Yahdan urıldı pâyine bir bend-i âhenîn
Şimdi uzatmaz ayagını bâga cûy-bâr
4.Yah-beste oldı sâgar-ı zerrîn ile şarâb
Hâtem gibi ki fassı ola la‘l-i âb-dâr
5.Câmuñ kulagına kodı bârid sözin şitâ
Nâzük-mizâcdur ne ‘aceb virse inkisâr
6.Elmâsa dutdı kim dür ü gevher delüp döger
Yah-pâre tarf-ı bâmdan oldukca katre-bâr
7.İtmişsin erba‘îne girüp bâdeden ferâg
Katlan ‘Atâyî gelmeye mi bir dahi bahâr
Saadet KARAKÖSE, NEV’Î-ZÂDE ATÂYÎ DÎVÂNI, Malatya 1994
