[mefā˓/lün / mefā˓/lün / mefā˓/lün / mefā˓/lün]
1 çıḳarsa āh ile dilden olur elbet du˓ā nāfiẕ
eder zūr-ı kemān t/ri nişāna dā˒imā nāfiẕ
2 yine ser-c/ve-yi rişvetdedir te˒7/r elbette
dil-i saḫt-ı kibāra cā-be-cā olsa recā nāfiẕ
3 süḫande rāst/ bād/-yi t/z/-yi e7erdir kim
sühūletle olur mu nevk-i m/ḫ-i kec-nümā nāfiẕ
4 ḳużātıŋ ża˓f-ı d/ni māni˓-i tenf/ẕdir yoḫsa
ḳav/dir şer˓-i Ḥaḳḳ elbet olur ḥükm-i ḳażā nāfiẕ
5 ṣalābet olsa da ḫārā gibi bir saḫt mażmūnda
olur bu n/ze-yi ser-t/z-i ḫāmem Vehbiyā nāfiẕ
Yrd. Doç. Dr. Ahmet YENİKALE, SÜNBÜL-ZÂDE VEHBÎ DÎVÂNI, Kahramanmaraş 2012
