Cennet Gülüşüyle Bekleyenler Vardır
 
Masumlar gülmeyince cihan bize dardır
Yaşayacağımız hayat bize alevden hardır
Bekler yeni yılda bizi bekleyenler kutlu seferler
Bizleri cennet gülüşüyle bekleyenler vardır
 
Varalım seferlere beklesin son durak
Masumlar gülmezse biz nasıl mutlu olak
Varalım hali olmayanların halini sorak
Bizleri cennet gülüşüyle bekleyenler vardır
 
Biraz dökelim gözlerden yaş
Eğilmesin zalim önünde bu baş
Olsun zalimi yıkmak için biraz uğraş
Bizleri cennet gülüşüyle bekleyenler vardır
 
Adımız anılsın yine cihanda
Yardımlarımız gelir yüce Rahmanda
Sarılacak masumlar bekler yollarda
Bizleri cennet gülüşüyle bekleyenler vardır
 
Masumlar ağlar oklar saplanır sineme
Merhamet değmeli artık bu dilime
Rabbimin sefer nuru yağsın bu elime
Bizleri cennet gülüşüyle bekleyenler vardır
 
Yola çıkmazsam güller açmaz kabrimde
Bilinmez artık kadir kıymetim kadrimde
Beklemez gülüşüyle beni bildim yârimde
Bizleri cennet gülüşüyle bekleyenler vardır
 
Açılan bir yara var artık sarmak gerek
Varmalıyız her insana bizler gülümseyerek
Merhametle sarmalıyız biz insanız diyerek
Bizleri cennet gülüşüyle bekleyenler vardır
 
Geride giderken bir gülümseme bırak
O zaman uzak yollar olmaz ki ırak
Masumları sarmazsak nasıl mesut yaşayak
Bizleri cennet gülüşüyle bekleyenler vardır
 
Âşık Gülveren’im budur benim dileğim
Elbet bizleri bekleyen masumlara geldik diyeceğim
Bu sefer kutlu sefer gidenlerle bende gideceğim
Bizleri cennet gülüşüyle bekleyenler vardır
Mehmet Aluç / Âşık Gülveren