Cemâlüñi gören sinüñ saña nice diye meh-rû (532/1)
Ki irte gice sürerler yoluñı mihr-ile meh-rû
Dilemezlerse ki_olalar senüñ dergâhuña hâdim (532/2)
Neçün halka-be-gûş ola bu resme lal-ile lü’lü
Ne anber dâneler saçmış ne müşgîn dâmlara kurmış (532/3)
Göñüller sayd itmege bu hâl ü zülf-ile gîsû
Kaşuñuñ tâkı altında gören fitne gözüñ eydür (532/4)
Ki Yâ-Rab işbu mihrâba ni’ireden girdi bu câœû
Göñül zülfüñ hevâsından dilemez ki_ayru_ola bir dem (532/5)
Bu ter dâmen siyeh-bahta bu ne âdet-durur ne hû
Meger kim bâg-ı cennetdür işigüñ kim agacından (532/6)
Fuka birürdi emrûd u şeker getürdi şeftâlû
Firâkun derdine dermân olamaz çeşme-i hayvân (532/7)
Eger vasluñ bulınursa aña oldur hemîn dârû
Ayaguñuñ girmez elüme niçe cehd itsem (532/8)
Saâdet olmasa rûzî n’ide_aña zûr-ıla bâzû
Kelâmına_Ahmedînüñ gör ki şol resm-ile ki_İsmâîl (532/9)
Kemâl olup_durur kurbân n’ola Selmân-ıla Hwâcû
Ol hat u zülf-ile ol hâl müşgîndür kamu (533/1) c
Akl u cân u dil anuñ ışkında miskîndür kamu
Dr. Yaşar AKDOĞAN, Ahmedî DÎVÂN https://ekitap.kulturturizm.gov.tr/Eklenti/10591,
