|
mefāʿīlün mefāʿīlün mefāʿīlün mefāʿīlün
|
|
1.
|
a.
|
Cefā vü cevri ḳo alma dil·i sūzānı sīnemden
|
|
b.
|
Od alub ḳanda yaḳarsın perī yüzlüm cehennemden
|
|
2.
|
a.
|
Göñül ḳaṣrına geldükce ẖayālüñ bir dem eglenmez
|
|
b.
|
Ṣanasın kim od almaġa gelür bu külbe·i ġamdan
|
|
3.
|
a.
|
Gözüñ merdümlük eyleyüb her oḳ kim sīneme urdu
|
|
b.
|
Ḳaşuñ yayı ġamı anı çıḳardı bir bir arḳamdan
|
|
4.
|
a.
|
Yüzüñi ey melek·sīret görürse diye ḥūrīler
|
|
b.
|
Bu ṣūretlu beşer gelmiş degüldür nesl·i Ādemden
|
|
5.
|
a.
|
Ḫayāli serv·i ḳaddüñüñ dile gelmedi ẖaylıdan
|
|
b.
|
Ayaġına ṣu dökmelü olubdur çeşm·i pür-nemden
|
|
6.
|
a.
|
Müsāfirdür ṣabā şimdi ayaḳ tozı ile geldi
|
|
b.
|
Getürdi göñlüme būy·i vefā ol zülf·i pür-ẖamdan
|
|
7.
|
a.
|
Cüdā olmadı sīneñden Necātī nefs·i emmāre
|
|
b.
|
Bu rūşen oldı kim kāfir ebed çıḳmaz cehennemden
|
Ali Nihad Tarlan i, Necāti Beg Divanı, Istanbul: Milli Eğitim Basımevi, 1963);
