ÇAREN BULUNMAZ

Gönül; başın aldın düştün yollara
Gittiğin yollarda yaren bulunmaz
Güvenme vefasız, fani kullara
O kullarda senin çaren bulunmaz.

Bilirim özlemin geçmişe, düne
Bu yüzden küskünsün güneşe,güne
Hayali, hülyayı katma önüne
Çektiğin hasreti gören bulunmaz

Yükleyip barhanan hayal atına
Kavuşmak istersin saltanatına
Bilmezsin ne düşer orda bahtına
Yoluna halılar seren bulunmaz

Mazi izlerini çoktan silmiştir
Seni yad ellerde yitik bilmiştir
Hayalin gördüğün canlar ölmüştür
Gayrı sana değer veren bulunmaz

Anla artık gönül dün dünde kaldı
Bütün umutların sürgünde kaldı
Yürek yangınının külünde kaldı
Yarana bir merhem süren bulunmaz.