Can içində dərdi-eşqin olalı, cana, müqim,
Gözlərindən sayru könlüm oldu sağü müstəqim.
Gün yüzün ayinəsinə baxduğunca hər nəfəs,
Gözümə rövşən görünür vəchi-rəhman, ey həkim.
Hər qaçan bir busə etsə can ləbindən iltimas,
Bağrımı xunxarə qəmzən edər ol dəmdə dunim.
Nemətü nazın cahanın nə der, ey can, canü dil,
Kim olara cövri-nazın oldu çün nazi-nəim.
Ey Həbibi, cövrü nazın görəlidən gözlərim,
Könlümün aramı getdi, canda qəm oldu müqim.
1 Vəznə görə "d" oxunmalıdır.
Əzizağa Məmmədov, HƏBİBİ ŞEİRLƏR, Milli Kitabxana, "ŞƏRQ-QƏRB" BAKI-2006
Bu kitab "Həbibi. Şeirlər" (Bakı, Yazıçı 1980) nəşri əsasında təkrar nəşrə hazırlanmışdır
