CAN ANAM
Hacelâ’nın Şerafet yedi kızı var idi,
Bağ, bahçe ve tarlada çalışmak görev idi,
Oğlum derdi onlara, yürekleri bir idi,
Mutluyduk, onurluyduk şecerenle can anam…
Aişe, Zeynep, Fatma, Mükerrem ve Pakize
Memnune ve Azime; örnektiniz herkese,
Sizde kardeş kokusu, koşardı kim gel dese
Birlik ve dirliğiniz yolumuzdu can anam…
Ne güzeldi can anam, teyzelerle sohbetin,
Yâranımız anılar, ana gücün kıymetin
Rabbimin bahşettiği senin gibi nimetin
Hakkını ödeyemem şefkat yüklü can anam…
Kızın Zehra, oğulların Şerafet ve Şahin’di,
Can yoldaşın, sırdaşın Karabağlı Ali’ndi,
Sözleriniz muhabbet, duruşunuz halîmdi,
Hakk katında babamla rahmete dal can anam…
Cennet gülü yüreğin, bize oldu hep liman;
Her secdeye varışın yuvana doldu iman,
Sabrınla, şefkatinle her derde oldun derman,
Eşin ve yavruların minnettardır can anam
Ata bindin, döğen sürdün; alın teri emek verdin
Rızk kapısı canlarım, çalışmak lâzım derdin,
Can sırdaşın babamla yuvana hayat verdin,
Tarifte aciz kaldım, affet beni can anam
Veysel Karanî’yi sana okumuştum bir gece,
İkimizin gözyaşı döküldü hece hece,
Ana- oğul yüreğinden feryat üçü beş geçe;
Sen ağlarken yüreğim çok sızladı can anam…
Eşim nefes nefese üzgün okula geldi,
Yetiş Hacı Annemiz secdede kaldı dedi,
Allah’ım vedasız bu nasıl acı haberdi,
Seni kutlu secdende kucakladım can anam…
O secdeden bağrıma yasladım nur başını,
Yüreğime not ettim o anki bakışını,
Silemedim korkumdan mübarek gözyaşını,
Kelime-i Şahadetin veda oldu can anam
Ömründe ne sıkıntı ne engeldi maddiyat,
Yuvana sadakatin duânda hep zî-hayat
Yüzündeki hüzünde renk verendi hissiyat,
Mekânın cennet olsun ibadetli can anam…
Oğlun Şahin
